Start Dla Rodziców Rady dla Rodziców

Rady dla Rodziców

Cyberbezpieczeństwo w szkołach – list Minister Edukacji Narodowej

W związku z niepokojącymi doniesieniami dotyczącymi pojawiających się zagrożeń w internecie, Minister Edukacji Narodowej Anna Zalewska w liście skierowanym do środowiska oświatowego zwróciła się z prośbą o szczególne zwrócenie uwagi na kwestie bezpiecznego zachowania dzieci i młodzieży w internecie.

Minister edukacji poprosiła dyrektorów szkół o zorganizowanie w szkole, placówce oświatowej spotkań z rodzicami i uczniami, podczas których możliwe będzie omówienie kwestii dotyczących bezpiecznego korzystania z zasobów internetu przez uczniów.

W liście minister Anna Zalewska podkreśla, że gry komputerowe mogą wspierać rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny dzieci. Jednak nadmierne korzystanie z nich może powodować problemy z koncentracją uwagi przez dłuższy czas, zaniedbywania nauki, aktywności fizycznej, kontaktów z rodziną i kolegami. Szefowa MEN wskazuje także na to, że może ono prowadzić również do rezygnacji z innych zainteresowań, a nawet zaniedbywania czynności takich, jak jedzenie czy sen. W skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do uzależnienia.

Minister Anna Zalewska zwraca się z prośbą do dyrektorów i nauczycieli o podjęcie działań zmierzających do zapoznania rodziców z zagrożeniami płynącymi z nieostrożnego korzystania z zasobów sieci.

– Warto podkreślić, że nie wszystko, co pojawia się w internecie, chociaż modne, jest bezpieczne i rozsądne – wskazuje w swoim liście szefowa MEN.

Minister edukacji prosi również, aby podczas spotkań z rodzicami zachęcać ich do rozmowy z dzieckiem, omówienia jego aktywności w internecie, dopytania o ewentualne problemy, z jakimi być może się boryka. Dodatkowo istotne jest, aby zwrócić uwagę na zachowanie ucznia w ostatnim czasie – jego ogólne samopoczucie, poziom zmęczenia, rodzaj filmów i muzyki jakiej słucha.

Gry komputerowe

Gry komputerowe to bardzo popularna forma rozrywki dla dzieci i młodzieży. 60% dzieci w wieku 4-14 lat używa komputera do grania (opracowanie: „Gry w życiu uczniów, Instytut Badań Edukacyjnych”, 2014.), a 94% nastolatków w wieku 12-17 lat gra w gry wideo (opracowanie: The report of the APA Task Force on Violent Media, American Psychological Association, 2015).

Gry komputerowe mogą wspierać rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny dzieci. Wpływają pozytywnie na: spostrzegawczość, reakcje na bodźce, zdolności przestrzenne, procesy myślowe oraz koncentrację uwagi. Poprawiają refleks i koordynację wzrokowo-ruchową oraz ćwiczą umiejętność współdziałania w grupie.

Jednak nadmierne granie może powodować problemy z koncentracją uwagi przez dłuższy czas, zaniedbywania nauki, aktywności fizycznej, kontaktów z rodziną i kolegami. Może ono prowadzić również do rezygnacji z innych zainteresowań, a nawet zaniedbywania czynności takich, jak jedzenie czy sen. W skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do uzależnienia.

Gry zawierające agresję i brutalną przemoc powodują wzrost poziomu agresji u dzieci, uczą wrogich zachowań wobec innych ludzi oraz tego, że jedynym sposobem na rozwiązywanie problemów jest używanie siły. A w przypadku opisanym poniżej, mogą prowadzić do samookaleczenia, a nawet śmierci.

Wskazówki dla rodziców

Poniżej zamieszczam również kilka wskazówek dla rodziców, dotyczących zachowania bezpieczeństwa w korzystaniu z gier komputerowych:

  • Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe.
  • Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło oczekiwaniem na włączenie komputera.
  • Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć.
  • Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI.
  • Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera.
  • Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych.
  • Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności.
  • Pamiętaj, że istnieją mini gry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci.
  • Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami.

Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne. Kontakt z innymi użytkownikami może być potencjalnym źródłem niebezpiecznych sytuacji i podejmowania ryzykownych zachowań.

Wskazówki pochodzą z broszury pt.: „Zagrożenia w Internecie. Zapobieganie-reagowanie. Gry komputerowe”. Broszura dostępna jest pod adresem: https://www.ore.edu.pl/materialy-do-pobrania/category/55-profilaktyka-agresji-i-przemocy

Gdzie można uzyskać pomoc

W celu uzyskania porad i wskazówek rodzice mogą dzwonić pod nr telefonu 800 100 100, oferujący bezpłatną i anonimową pomoc dla dorosłych (rodziców, nauczycieli, pedagogów). Dzieci i młodzież, którzy potrzebują pomocy, chcą z kimś porozmawiać o swoich problemach mogą dzwonić pod numerem telefonu 800 121212 (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży Rzecznika Praw Dziecka).

Więcej o bezpieczeństwie dzieci i młodzieży w internecie: www.dyżurnet.pl, www.ore.edu.pl, www.akademia.nask.pl, www.kursor.edukator.pl, www.saferinternet.pl, www.plikifolder.pl

Gry komputerowe – oznaczenia

W naszym kraju wiele gier komputerowych oznaczonych jest wg systemu PEGI (Pan-European Game Information). Jest to ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier stworzony przez producentów gier w celu udzielenia rodzicom w Europie pomocy w podejmowaniu świadomych decyzji o zakupie gier komputerowych. Symbole PEGI znajdują się na opakowaniu gry. Wskazują one następujące kategorie wiekowe: 3, 7, 12, 16 i 18 lat, nadane zgodnie z zawartością gry z poziomem rozwoju młodego użytkownika. Na stronie internetowej www.pegi.info można sprawdzić klasyfikację gry i jej kategorię wiekową.

W systemie PEGI poza klasyfikacją wiekową można znaleźć oznaczenia informujące o potencjalnie szkodliwych treściach występujących w grze, takich jak przemoc, wulgaryzmy czy hazard. Przed zakupem gry warto zapoznać się z jej klasyfikacją, aby podjąć przemyślaną decyzję.

Działania szkoły wynikające z przepisów prawa

Zgodnie z art. 4a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2016 r., poz. 1943 z późn.zm.) szkoły i placówki zapewniające uczniom dostęp do internetu są obowiązane podejmować działania zabezpieczające uczniów przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju, w szczególności zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające.

O doborze konkretnych środków i form realizacji litery przepisu 4a decyduje dyrektor szkoły, ponieważ zgodnie z ustawą o systemie oświaty (art. 39 ust. 1 pkt 3), sprawuje opiekę nad uczniami oraz stwarza warunki harmonijnego rozwoju psychofizycznego poprzez aktywne działania prozdrowotne.

Zapis ten utrzymano również w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U., poz. 59, art., 27). Ponadto w art. 1 pkt. 21 tej ustawy podkreślono, że system oświaty zapewnia w szczególności upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży wiedzy o bezpieczeństwie oraz kształtowanie właściwych postaw wobec zagrożeń, w tym związanych z korzystaniem z technologii informacyjno-komunikacyjnych, i sytuacji nadzwyczajnych.

Pozostałe działania MEN

W projekcie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych, która zacznie obowiązywać od roku szkolnego 2017/2018 podkreślono, że jedną z najważniejszych umiejętności rozwijanych w ramach kształcenia ogólnego w szkole podstawowej jest m.in. sprawne i odpowiedzialne posługiwanie się technologiami informacyjno-komunikacyjnymi w  procesie uczenia się. Wskazano również, że szkoła podstawowa przygotowuje uczniów do świadomego i odpowiedzialnego korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK). Wyposaża ich w kompetencje potrzebne do korzystania z różnych  cyfrowych zasobów informacyjnych, wyszukiwania i krytycznej analizy informacji, bezpiecznego poruszania się w przestrzeni cyfrowej, w tym nawiązywania i utrzymywania opartych na wzajemnym szacunku relacji z innymi użytkownikami sieci.

W ramach realizowanego od 1 września 2016 r. pilotażu programowania, poprzedzającego wprowadzenie w roku szkolnym 2017/2018 do podstawy programowej nauki programowania już od pierwszego etapu edukacyjnego, prowadzony jest szereg działań (szkolenia, warsztaty, konferencje, przygotowanie materiałów informacyjnych i szkoleniowych) dla nauczycieli, pomagających im przygotować się do realizacji tego zadania. Wzrost kompetencji w zakresie wykorzystywania TIK na zajęciach pozwoli na sprawniejsze reagowanie w przypadkach zaobserwowanego niewłaściwego wykorzystania urządzeń cyfrowych przez uczniów.

Planowane jest również utworzenie Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej (OSE) – działanie Ministerstwa Cyfryzacji we współpracy z MEN. OSE będzie wirtualną, publiczną siecią telekomunikacyjną, opartą na fizycznej infrastrukturze szerokopasmowej (już istniejącej, jak również powstałej  w najbliższej przyszłości w wyniku realizacji komercyjnych i dofinansowanych inwestycji, oraz infrastruktury wybudowanej dla celów OSE przez jej operatora). Sieć ta będzie operowana przez podmiot, który będzie odpowiedzialny za jej uruchomienie i utrzymanie, oraz w szczególności za dostarczenie jednostkom oświatowym:

1) usługi dostępu do internetu o przepustowości co najmniej 100 Mb/s wraz z usługami bezpieczeństwa sieciowego (w tym filtrowania treści) oraz

2) dostępu do agregatorów/dostawców treści i usług edukacyjnych.

Wdrożenie OSE pozwoli na m.in.: zabezpieczenie użytkowników przed zagrożeniami w sieci w możliwie największym zakresie w sposób i w skali niemożliwej do zrealizowania przez operatorów telekomunikacyjnych działających wyłącznie na zasadach rynkowych.

Dodatkowo w ramach celu szczegółowego Nr 1 Rządowego programu wspomagania w latach 2015–2018 organów prowadzących szkoły w zapewnieniu bezpiecznych warunków nauki, wychowania i opieki w szkołach – „Bezpieczna+” (przyjęty uchwałą nr 89 /2015 R.M.), przez Stowarzyszenia Miasta w Internecie i Fundację Nowoczesna Polska, jest realizowane zadanie publiczne pn. „Poprawa kompetencji pracowników szkoły, uczniów i ich rodziców w zakresie bezpiecznego korzystania z cyberprzestrzeni oraz reagowania na zagrożenia”.

Zadanie polega na opracowaniu i wdrożeniu warsztatów skierowanych do uczniów, rodziców i nauczycieli oraz opracowania pakietów materiałów edukacyjnych przeznaczonych dla uczniów, rodziców i nauczycieli z zakresu bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni i bezpiecznego korzystania z nowych technologii. Realizatorzy projektu prowadzą szkolenia wyłonionych spośród nauczycieli edukatorów prowadzących warsztaty w szkołach, rozpowszechniają przygotowane materiały edukacyjne oraz we współpracy z kuratorami oświaty przeprowadzają spotkania informacyjne. Warsztaty odbywają się w szkołach na terenie całego kraju oraz dodatkowo są wspomagane działaniami e-learningowymi prowadzonymi na internetowej platformie edukacyjnej przygotowanej przez każdego z realizatorów zadania: www.cyfrowobezpieczni.pl oraz www.cybernauci.edu.pl.

W wyniku realizacji projektów przyjętych w konkursie zostały opracowane liczne materiały informacyjno-edukacyjne z zakresu bezpiecznego korzystania z internetu oraz modele działań interwencyjnych.

Mając na uwadze dużą przydatność powstałych produktów także w ramach innych projektów w działaniach wychowawczo-profilaktycznych w szkołach i placówkach oświatowych, Ministerstwo Edukacji Narodowej zamieściło informacje na stronie internetowej wraz z „Standardem bezpieczeństwa online placówek oświatowych” oraz innymi materiałami. Materiał dostępny jest pod adresem: https://bezpiecznaszkola.men.gov.pl/programy/bezpieczna-i-przyjazna-szkola/dzialania-krajowe/.

Informacje na temat bezpieczeństwa i zagrożeń w sieci dostępne są również na stronie: http://bezpiecznyinternet.edu.pl/.

Dodatkowo na stronie internetowej Fundacji Odkrywców Innowacji i Fundacji Drabina Rozwoju http://wiedza.bezpiecznyinternet.edu.pl/wyszukiwarka/wybor powstała także baza, która zawiera wyselekcjonowane, materiały na temat bezpieczeństwa i zagrożeń w sieci. W sumie zawiera ona 393 pozycje wydawnicze uporządkowane tematycznie wraz z linkami. W bazie zebrano i opisano również 133 definicje związane z terminologią internetową oraz 60 działań realizowanych na rzecz bezpiecznego korzystania z internetu.

Na stronie internetowej Fundacji Dla Kultury.pl: www.ambasadorzy.kulturaonline.pl działa platforma e-learningowa, na której zmieszczone są szkolenia.

Dodatkowo w ministerstwie edukacji powstaje Zespół Kryzysowy, którego zadaniem jest podjęcie szerokorozumianych działań prewencyjnych na rzecz bezpieczeństwa uczniów w internecie. W skład Zespołu zaproszone zostaną instytucje publiczne i przedstawiciele organizacji pozarządowych, w tym te realizujące działania zlecone przez MEN w ramach zadania publicznego.

Ministerstwo Edukacji Narodowej
Departament Informacji i Promocji

 

 

OŚRODEK PROFILAKTYKI I POMOCY PSYCHIATRYCZNEJ ?RELACJA?

OŚRODEK PROFILAKTYKI I POMOCY PSYCHIATRYCZNEJ ?RELACJA?

Szanowni Państwo,

Informujemy, że w ramach naszego ośrodka funkcjonuje Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży, udzielająca świadczeń w ramach umowy z NFZ.

Dane adresowe poradni:  Zielona Góra ul. Boh. Westerplatte 9/313 i 314,

UWAGA!

od 01.06.2014r., zmiana lokalizacji na: Zielona Góra, ul. Chrobrego 20A

W ramach Poradni oferujemy

  • diagnozę rozwoju dziecka i jego dysfunkcji
  • diagnozę zaburzeń emocjonalnych i psychicznych u dzieci
  • diagnozę systemu rodzinnego
  • konsultacje i porady
  • psychoedukację
  • farmakoterapię
  • psychoterapię indywidualną i rodzinną

Specjalistycznej pomocy udzielamy dzieciom z

  • deficytami rozwojowymi
  • całościowymi zaburzeniami rozwojowymi
  • trudnościami szkolnymi (dysleksja rozwojowa)
  • ADHD
  • zaburzeniami emocjonalnymi i interpersonalnymi
  • zaburzeniami lękowymi i depresyjnymi
  • zaburzeniami odżywiania się
  • psychozami

Kontakt:

Rejestracja:    codziennie w godzinach 8:00-14:00,

tel.: 782 614 637

e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

www.relacja.zgora.pl

  • do lekarza psychiatry - nie jest wymagane skierowanie
    do psychologa lub psychoterapeuty- wymagane skierowanie od lekarza POZ lub psychiatry pracującego w ramach NFZ
 

1. Młody gniewny - jak sobie radzić z pyskatym dzieckiem!

Bywa, że rozmowy rodziców i dzieci wymykają się spod kontroli, przebiegają w dość napiętej atmosferze, nie są ani rzeczowe, ani konstruktywne. Zdarza się bowiem, że wskutek różnych okoliczności, między rozmówcami zaczyna iskrzyć i dochodzi do ostrej wymiany zdań, a autorami niemiłych ripost i ognistych komentarzy nie zawsze są dorośli.

Pyskowanie dzieci, bo o nim mowa, to wypowiadanie kwestii podniesionym tonem ? ostro i zaczepnie, czy wręcz arogancko. Owe zuchwałe odzywki to dość częsty problem natury wychowawczej, z którym borykają się rodzice nie tylko dojrzewających nastolatków (oraz maluchów, które przechodzą ?bunt dwulatka? ? one jednak swe dyskusje ograniczają najczęściej do krótkiego, acz wymownego ?nie?).

Dlaczego dzieci pyskują?

?      próbują sprawować kontrolę nad swoim życiem (zwłaszcza dzieci, które np. idąc do szkoły, czują się nagle strasznie dojrzałe i dorosłe),

?     testują granice (licząc na to, że wiek i czas pomogą im je nieco przesunąć, na korzyść dziecka, rzecz jasna),

?     chcą wyrazić nie tylko swoje zdanie, ale i siebie (przecież nie są już maluchami z przedszkola!),

?     demonstruje swą niezależność (jak wyżej),

?     czują się niedostrzegane, niedoceniane, niezauważane (co z tym zrobisz?),

?     jakiś temat sprawia, że kipią od emocji (a będzie ich coraz więcej),

?     mają problemy, z którym nie umieją sobie poradzić (często nawet nie umieją nazwać czy dostrzec),

?     mają zadziorny charakter, lubią prowokować, łatwo je wyprowadzić z równowagi (wychowywanie indywidualistów i dzieci charakternych, impulsywnych niejednemu rodzicowi przywodzi na myśl syzyfową pracę),

?     dążą do napięć i ich rozładowywania wskutek zmęczenia, stresu czy głodu (dorośli też tak mają, nieprawda?).

Niezależnie od stylu wychowania, zażyłości i charakteru relacji między rodzicami a dziećmi (niektórzy są miłośnikami kindersztuby, inni preferują relacje wręcz partnerskie), obowiązkiem rodziców jest nauczenie dzieci, by wyrażały swoje zdanie w sposób grzeczny, z poszanowaniem zarówno odmiennej opinii, jak i samego rozmówcy.

Łatwo mówić, ale jak to zrobić?

Urwij łeb hydrze

Za każdym razem, kiedy dziecko się unosi, tonuj je i hamuj jego zapędy ? i to zanim rozkręci się na dobre. Mów, że nie pozwalasz na takie odzywanie się do ciebie; że rozumiesz, iż jest zdenerwowane, niemniej nie będziecie rozmawiać, dopóki się nie uspokoi. I koniec tematu. Dziecko na pewno szybciej przestanie odzywać się opryskliwie, jeśli zauważy, że ta metoda po prostu nie działa.

Zachowaj zimną krew

Choćby nie wiem jak bardzo byłoby to trudne, nie daj się sprowokować (licz, oddychaj, wyłącz się, daj się pochłonąć wykonywanym czynnościom). Pamiętaj, że choć nie jesteś odpowiedzialna za emocje, jakie odczuwasz, za zachowanie ? jak najbardziej. Panuj nad sobą i? sytuacją. Naprawdę ważny jest ton twojej reakcji ? nie unoś się, nie podnoś głosu, nie daj się wciągnąć w tę grę na emocje. Twoje wypowiedzi powinny być spokojne, rzeczowe ? stabilizujące. To uchroni cię przed ? tak, tak ? kompromitacją. W nerwach można powiedzieć coś, czego naprawdę można żałować. Po drugie twoje zachowania to lekcja wychowania w praktyce ? pamiętaj, że twoje dziecko od ciebie uczy się, jak zachowywać się w różnych sytuacjach, jak reagować i działać.

Nie odbijaj piłeczki

Mów ? choćby krew ci wrzała ? w sposób opanowany i kontrolowany. Nie wdawaj się w ?pyskówkę?, w przeciwnym wypadku nadasz jej status akceptowalnego sposobu komunikowania się i rozwiązywania sporów. Nie dyskutuj. Lepiej odmówić kontynuowania rozmowy (wyłączyć się)  i wrócić do niej, kiedy oboje ochłoniecie, niż dać się wciągnąć w kłótnię.

Konsekwencje

Mów o konsekwencjach złego zachowania, ale nie tylko w kontekście kar (najczęściej rozumianej jako pozbawienie jakiegoś przywileju), ale i uświadom, że brzydkie odzywanie się to także sprawianie przykrości bliskim i kreowanie nieprzyjemnej atmosfery w domu.

Chwal za dobre zachowanie

Doceniaj każdą rzeczową dyskusję, sensowną argumentację, próby negocjacji bądź rozmowy ? na kontrowersyjne tematy - na poziomie. Spraw, by dziecko mogło czuć się z siebie zadowolone i dumne. Mów o szacunku, ale i działaj w myśl tej wartości. Gdy dziecko wyraża swoją opinię o czymś, to - bez wątpienia ? jest to dobra rzecz. Rodzice powinni chwalić je za to, zachęcać, ale i uczyć wypowiadania swego zdania z szacunkiem dla rozmówcy, z zastosowaniem ogólnie przyjętych zasad. Co więcej, także dorośli muszą szanować stanowisko dziecka.

Czas na spokojną rozmowę

Kiedy opadną emocje, a dziecko ochłonie (i ty też), przeprowadźcie rozmowę ? spokojną i rzeczową. Zapytaj, o co chodzi synowi czy córce, zadawaj pytania, ale i uważnie słuchaj. Pomóż dziecku? się poukładać. Nie tylko dowiesz się, o co chodziło, ale i nauczysz je, jak prowadzić rozmowy.

Przyjrzyj się sytuacji

Zastanów się, kiedy (i dlaczego) twoje dziecko jest szczególnie drażliwe i nastawione krytycznie do ciebie i świata? Może dzieje się tak rano, gdy spieszycie się do szkoły, a może po południu, kiedy jest już zmęczone? Czy dostatecznie długo śpi? Czy dobrze mu się wiedzie w szkole? Może uda ci się ustalić przyczynę, co jest szczególnie istotne, gdy dziecko dotychczas nie zachowywało się buńczucznie. Często zachowania dzieci są nie tylko kopią stylu bycia rodziców, ale także noszą ślady towarzystwa grup rówieśniczych i? oglądanych filmów. Komedie obyczajowe, porażające luzem bohaterów, ociekające sarkastycznym poczuciem humoru, choć wydają się zabawne, są jednak kiepskim wzorcem zachowań.

 

8 wskazówek, jak postępować z dzieckiem, kiedy nie akceptujesz jego zachowania

Kiedy twoje dziecko zachowuje się w sposób przez ciebie nie akceptowany, zamiast krzyczeć, straszyć bądź stosować inne radykalne, ostateczne metody, takie jak kara, możesz odwołać się do którejś z poniższych wskazówek. Z pewnością któraś zadziała.

Sytuacja: dziecko nie chce posprzątać swoich zabawek

  1. Wyraź swoje uczucia, nie atakując charakteru dziecka, a naznaczając jedynie jego postępowanie. ?Denerwuję się, kiedy nie sprzątasz zabawek?.
  2. Określ swoje oczekiwania: ?Chcę, żebyś posprzątał zabawki?.
  3. Pokaż dziecku konkretne instrukcje: ?Klocki włóż do pudełka, a lalki połóż na półkę?.
  4. Zaproponuj wybór lub wskaż na konsekwencje: ?Jeśli nie posprzątasz zabawek, nie będziesz mógł oglądać bajki?.
  5. Możesz wyartykułować jednowyrazowy komunikat: ?Bałagan? ? zwrócisz uwagę dziecka, nie obarczysz go poczuciem winy, dasz szansę na inicjatywę. Na niektóre dzieci to działa.
  6. Przejmij inicjatywę. Na pytanie dziecka: ?Dlaczego nie mogę obejrzeć bajki??, odpowiedz: ?A jak myślisz, dlaczego?. Pozwól dziecku samemu poszukać drogi do rozwiązania problemu.
  7. Wspólnie rozwiążcie problem. ?Jeśli będziesz potrzebował pomocy, poproś mnie o nią?.

Napisz liścik, choćby i taki:? Córko! Stop! Posprzątaj pokój. Stop. Zaraz. Stop. Mama. Stop?

 

Dla Rodziców

Zalecenia Głównego Inspektora Sanitarnego - grypa

"Bezpieczne technologie - poradnik dla rodziców i wychowawców" podajemy ciekawe linki polecane przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w Międzyrzeczu oraz Ministerstwo Zdrowia:

http://twojasprawa.org.pl/wp-content/uploads/2014/10/Bezpieczne-technologie-Poradnik-STS-ver1.pdf

http://twojasprawa.org.pl/wp-content/uploads/2015/01/Chronmy-dzieci-przed-pornobiznesem-wezwanie-do-dzia%C5%82ania-v.1.pdf

Bezpieczne ferie


wszawica i świerzb


grypa


dopalacze


meningokoki

zasady zdrowego żywienia


ulotka na ferie

ANTYRADY DLA RODZICÓW

  1. Od wczesnych lat dawajcie dziecku wszystko, czego tylko pragnie.
  2. Śmiejcie się z jego nieprzyzwoitych i grubiańskich słów. Będzie się uważać za mądre i dowcipne.
  3. Odgradzajcie je od wszelkich wpływów religijnych. Żadnej wzmianki o Bogu. Gdy dorośnie, samo wybierze sobie religię i światopogląd.
  4. Nie mówcie dziecku, że źle postępuje. Nigdy ! Biedactwo gotowe nabawić się kompleksu winy.
  5. Konsekwentnie róbcie wszystko za dziecko - gdy porozrzuca dookoła siebie rzeczy, sami podnieście i połóżcie na swoim miejscu. W ten sposób nabierze przekonania, że odpowiedzialność za to, co robi, spoczywa na otoczeniu.
  6. Pozwalajcie dziecku wszystko czytać, wszystko oglądać w telewizji, wszystkiego spróbować. Tylko w taki sposób nabierze doświadczenia i pozna, co jest dla niego dobre, a co złe.
  7. Kłóćcie się zawsze w jego obecności. Gdy wasze małżeństwo się rozleci, dziecko nie będzie zaszokowane.
  8. Dawajcie mu tyle pieniędzy, ile zechce. Niech nie musi ich zarabiać. Byłoby rzeczą tragiczną, gdyby musiało się tak męczyć, jak wy kiedyś.
  9. Zaspokajajcie wszystkie jego życzenia. Niech odżywia się najlepiej, używa trunków i narkotyków, ma wszystkie wygody. Gdyby odczuwało jakiś brak, nie będzie sobą, stanie się człowiekiem nerwowym, z kompleksami.
  10. Stawajcie zawsze w obronie dziecka. Obojętnie, z kim popadnie w konflikt - policją, nauczycielami czy sąsiadami. Nie wolno dopuścić, by mu ktoś wyrządził krzywdę.

Jeżeli mimo takiej wolności i przywilejów, jeśli mimo tylu dowodów waszej miłości, dziecko wam się uda i nie wyrośnie z niego chuligan, to nie potrzebujecie winić samych siebie. Zrobiliście sami, co tylko się dało, aby je zepsuć. Po prostu dziecko nie zrozumiało waszego poświęcenia.

 


odliczanie
pozostało do końca roku szkolnego

Szkoła prowadzi jawny rejestr zbiorów danych osobowych